Strategie boven geluk Zoals elders op mijn website genoemd: Ik wil dat er meer spellen komen waarbij de beste speler wint. Niet diegene met het meeste geluk. Mirrorwall is wat dat betreft een goed voorbeeld. Hoewel je acties bepaalt met kaarten die willekeurig getrokken worden, is de invloed van dat geluk minimaal. Elke kaart is nuttig en je kunt op veel manieren kaarten ruilen. Daardoor blijft het strategische niveau hoog – niet zo hoog als schaken misschien, maar wel hoog genoeg om de vergelijking te durven maken.
Oneindige variatie Wat Mirrorwall echt bijzonder maakt, is de enorme herspeelbaarheid. Het spel is geschikt voor 2, 3 of 4 spelers, en elk spelersaantal heeft een eigen spelmodus met unieke elementen:
- Bij 2 spelers komen portalen in het spel.
- Bij 3 spelers verschuift het speelveld letterlijk.
- Bij 4 spelers speel je in teams: twee tegen twee, met zowel portalen als teamtactieken.
Het modulaire bord (twee kanten, losse delen en extra speelstukken) biedt nog meer variatiemogelijkheden. Je raakt eigenlijk nooit uitgespeeld.
Het doel Vernietig de achterliggende dorpen van je tegenstanders voordat je eigen dorpen in vlammen opgaat.
Spelverloop in het kort
Als speler heb je een eigen grondgebied waar je vuurbaltorens en spiegels bouwt. Vuurbaltorens doen schade (hitte, uitgedrukt middels blokjes) aan de dorpen van je tegenstanders, die aan de rand van het bord zichtbaar zijn, door middel van vuurballen die in een rechte lijn vliegen. Spiegels veranderen de baan waar vuurballen in vliegen. Ze kunnen defensief worden ingezet maar ook offensief. Slim spiegelgebruik maakt het verschil tussen een beginner en een ervaren speler.
Crowdfunding op komst
Vergeleken met mijn eerdere spellen: Vak! en Autocards is Mirrorwall een stuk groter en complexer. De productiekosten liggen daarom een stuk hoger. Om die reden ben ik momenteel bezig met een crowdfunding die naar verwachting in november 2027 van start gaat. Wil je een bijdrage doen aan de pre-crowdfunding? Klik dan hier.
Pre-crowdfundingsupporters:
-Lucia de Goede
-Thomas Wagteveld